به گزارش رضوی؛ تحلیلهای اخیر صورت گرفته بر روی اظهارات کارشناسان حوزه موسیقی رضوی، یک دغدغهی مشترک و حیاتی را نمایان میسازد: ارزش نهایی هر اثر هنری تقدیمی به ساحت مقدس اهل بیت علیهمالسلام، نه در پیروزی در یک رقابت فصلی، بلکه در میزان پایداری و دسترسی عمومی به آن اثر در طول زمان نهفته است.
این تحول بنیادین، که نیازمند ایجاد بانکهای ملودی ملی و ساماندهی آرشیو آثار است، به عنوان راهبردی کلیدی برای تضمین عمق نفوذ فرهنگی موسیقی رضوی در افق بلندمدت مطرح میشود.
اثرهنری به دلیل نبود زیرساخت توزیع مناسب، در جشنواره محبوس میشود
جلیل شریعتمدار، آهنگساز مشهدی، این موضوع را با تمرکز بر فرآیند توزیع تشریح میکند؛ جایی که پس از صرف زمان و انرژی قابل توجه برای تولید، اثر هنری به دلیل نبود زیرساخت توزیع مناسب، در محدودهی زمانی برگزاری جشنواره محبوس میشود و پتانسیل بلندمدت خود را از دست میدهد.
وی این وضعیت را محصول یک رویکرد رقابتی میداند که باید جای خود را به یک دیدگاه سیستمی بدهد.
او معتقد است که باید ماهیت جشنواره تغییر کرده و به جای تمرکز بر داوری مقطعی، به محلی برای تبادل دانش و ارائه آثار با کیفیت تبدیل گردد.
ایجاد یک سامانهی آرشیو دیجیتال جامع و استاندارد
به زعم این هنرمند عرصه موسیقی؛ برای تحقق این هدف، ایجاد یک سامانهی آرشیو دیجیتال جامع و استاندارد که تمامی قطعات تولید شده را با متادیتای دقیق نگهداری کند، امری اساسی است.
او تصریح کرد که این آرشیو باید به منبعی پویا برای گروههای فعال در سراسر کشور تبدیل شود و به این ترتیب، جریان تولید محتوای رضوی از حالت ایستا خارج و به فعالیتی مستمر تبدیل گردد.
نقص اصلی را در عدم دسترسی به مواد اولیه با کیفیت بالا
همراستا با این دیدگاه، احمد ذاکری، مربی با تجربه، بُعد فنی تولید را در مناطق دورتر و شهرستانها مورد کاوش قرار میدهد و نقص اصلی را در عدم دسترسی به مواد اولیه با کیفیت بالا میداند.
ذاکری تأکید میکند که قدرت ذاتی سرود در انتقال پیام هنگامی به اوج میرسد که ملودی پایه از استحکام هنری و فاخر بودن برخوردار باشد.
لزوم اقدام به تولید بستههای ملودی مادر و استاندارد توسط بنیاد
در این راستا، او خواستار مداخلهی راهبردی بنیاد بینالمللی امام رضا (ع) شده تا با استفاده از آهنگسازان مطرح ملی، اقدام به تولید بستههای ملودی مادر و استاندارد نماید.
این استراتژی مهندسی محتوا، به گروههای شهرستانی اجازه میدهد تا انرژی خود را به جای تقلید یا تولید ملودیهای ضعیف، صرف ارتقاء سطح اجرای گروهی و انطباق شعر با مقتضیات فرهنگی منطقهای خود نمایند.
ضرورت گذار از مدل فعلی به یک اکوسیستم چندحسی و زیرساختمحور
این رویکرد، زمینهساز توزیع عادلانهی کیفیت در تمام پهنهی فعالیتهای رضوی کشور خواهد بود.
در مجموع، آنچه از تحلیل این دو فعال حوزه برداشت میشود، ضرورت گذار از مدل فعلی به یک اکوسیستم چندحسی و زیرساختمحور است.
این تحول نیازمند یک تعهد سیستمی از سوی نهادهای متولی است تا با ایجاد نهادهای پشتیبان تولید و توزیع، اطمینان حاصل کنند که ظرفیتهای عظیم هنری در حوزهی رضوی، از محدودیتهای جغرافیایی و ساختاری فراتر رفته و به صورت مستمر، تأثیرگذاری فرهنگی خود را در سطوح ملی و منطقهای اعمال نماید.
