دکتر عباس مقتدایی در تشریح آخرین تحولات منطقهای و جایگاه ایران در این میان، اظهار داشت: اقدامات اخیر آمریکا در منطقه، از جمله آنچه به عنوان “دزدی دریایی” و “محاصرهگری” در عرصه دریایی و نقض آتشبس در لبنان شاهد بودیم، نه تنها نشاندهنده قدرت این کشور نیست، بلکه زوال قدرت و درماندگی آن را آشکار میسازد. نمایشهایی که آمریکا با مصادره کشتیهای بیدفاع ارائه میدهد، در واقع بیانگر ضعف و عقبماندگی آنها در برابر موازنه قدرت در حال تغییر جهانی است.
وی با اشاره به رویکرد جمهوری اسلامی ایران در پیگیری اهداف خود در چند ساحت مردمی، رزمندگان و دیپلماسی، خاطرنشان کرد: تمامی ساحت ها باید با ساحت اراده و خواست مردمی هماهنگ و همسو باشند.
و با بیان اینکه شورای عالی امنیت ملی وظیفه رسیدگی به امور امنیتی، دفاعی و مدیریت بحران را بر عهده دارد و مبنای حرکت دیپلماتیک ایران، شروط ده گانه است، نه شروط آمریکایی. عنوان کرد: نمونه بارز این رویکرد، موضع ایران در قبال تنگه هرمز است؛ مادامی که تعهدات طرف مقابل به طور کامل عملی نشود، عبور و مرور در این آبراه محدود خواهد ماند که این تصمیم، از موضع اقتدار اتخاذ شده است.
دکتر مقتدایی تاکید کرد که تفاوت ماهوی در ادبیات و دیپلماسی ایران نسبت به گذشته، نشان از قدرت نوظهور این کشور دارد: زمانی که کسی برگهای برنده در اختیار دارد، با زمانی که در هالهای از ابهام قرار دارد کاملاً متفاوت است. امروز، برگهای برنده ایران شامل انسجام ملی، تابآوری اقتصادی، تجهیزات پیشرفته نظیر پهپادها و موشکهای نقطهزن، نشان از قدرتی نوظهور دارد که آمریکا و حتی جهان بدان واقفند.
نایبرئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس خاطرنشان ساخت: واقعیت این است که ایران بزرگتر و مؤثرتر شده و قدرتهای غربی دیگر قادر به هماهنگی پیشین نیستند و انسجام داخلی آنها نیز خدشهدار شده که این امر، موقعیت ایران را در عرصه بینالملل تقویت کرده است.
به تصریح او؛ امروز، ایران در جایگاهی قرار دارد که میتواند از موضع قدرت به طرف مقابل بگوید: تا زمانی که تعهدات گذشته عملی نشود، هیچ گام تازهای از سوی ایران برداشته نخواهد شد.
وی در پایان یادآور شد: تجربه هشت سال دفاع مقدس و مقاومت ملت ایران در برابر دشمنان، نشان داد که ساختار دفاعی، اجتماعی و نهادی جمهوری اسلامی در همتنیدگی عمیقی از قدرت و اقتدار قرار دارد. ایران بزرگتر شده و آمریکا کوچکتر؛ و این، نقطه آغازی است بر دوران جدیدی از اقتدار و تعیین سرنوشت.
